Kahraman Baykuş - Kanatlanan Kültür

SnK 131 Tartışma / 132 Öngörü

Eren'in bu olayları ne mantıkla yaptığı iyice belli oldu ve yazıda dediğim gibi olmuş.

Psikolojik olarak stresi kaldıramayıp çocukluk haline geri döndü. Psikolojide böyle age regression diye bir olay varmış.

Eren'in çocukluk haliyle ilgili garip bir olay var. Manganın ilk bölümünde "uzun bir rüyadan uyanmış gibi hissettiğini" söylerek kalkıyor ve Mikasa'ya saçının neden uzun olduğunu soruyordu. Aynı zamanda ağlayarak uyanıyordu. Yani büyük ihtimalle Yollar sayesinde bu çocuk haliyle alakalı bir şeyler oldu ve anılarını geçmişe yolladı. Gerçekten çok acımasız ama harikulade bir yazım. Genel olarak bu bölümde Eren'e bayağı üzüldüm. Elbette Halil, Remzi ve diğer ölenlere de.

Bu noktadan sonra Eren için mutlu bir son olamayacağı kesin gibi. Ölmese bile sonu trajik olacak. Adamın bütün hayatı trajedi zaten.

Bölümü ve bölümle alakalı yorumları vb. okurken modumu da atıyorum.

VKwOGKx.jpg


0trgUbc.png


5z1u9xf9o1f51.png
 
Gerçekten ağır bir bölümdü. Oldum olası Eren'e hep üzülmüşümdür. Bu bölüm ekstra üzüldüm. Ayrıca şu son dönemeçte "Herkes Eren için tek yürek, tek bilek hüloooğ" yapmayan arkadaş tayfasını ve yazarın gerçekçiliği koruması da takdire şayan. Annie, Babası sonrası direktmen hiç bir şey umrumda değile bağladı. Reiner desen kesinlikle gene kendi ve çevresindekilerin çıkarı için yardım ediyor. Connie bile büyük zayıflık gösterdi. Mikasa , Eren'den vazgeçmenin kıyısında vs. Ancak bunu yaparken de kimseyi Eren'e düşman, Eren'den iğrenen olarak betimlemiyor çünkü duygular işin içindeyken bir düşman , günah keçisi seçmek ve ona saldırmak oldukça kolay ve dürtüseldir. Ancak burada tamamıyla mantıkla hareket var ancak duyguları da çöpe atmadan .. Bu denge hoş.

Çok fazla oraya twist, buraya twist beni yoran bir yazım açıkçası, çok fanı değilim ancak genellikle burada iyi kotarıldığı kanısındayım.
 
Üst