Renkli çizimlerini güzel bulduğum ve konsept ilgincime gittiği için bir süredir radarımdaydı, sonunda başlayayım dedim. Şu an otuz dörtteyim.
İlk olarak, serideki karakterler çok yüzeysel. Bu neredeyse bütün karakterler için geçerli ama özellikle baş karakter için geçerli. Sırf "beklentilerin tersi" diye bunu övecek değilim. Hikayelerdeki motifleri tersine çeviren veya değiştiren ama buna rağmen pek çok katmana sahip olan bir sürü karakter var. Baş karakterin motivasyonunun yüzeyselliği hikayenin bir parçası olsa bile, bunun kötü işlendiğini değiştirmiyor.
İkinci olarak, serideki olaylar çok hızlı gerçekleşiyor. Daha karakterler arasındaki ilişkiler kurulmadan, doğru düzgün diyalog yaşanmadan, sürekli bir olay oluyor. Bu sebeple, karakterlerin başına gelenleri ve hikayeyi önemsemek iyice zorlaşıyor. Karakterlerin yüzeysel kalmasındaki en önemli etkenlerden birisi bu sürekli hızlandırılmış anlatım.
Üçüncü olarak, diyalog yazımını hiç sevmedim. İnsanın ilgisini çekecek replik neredeyse hiç yok. Bu konuda seri oldukça zayıf.
Dördüncü olarak, karakterlerin yaşadıkları duygular düzgün çizilmiyor. Yüzlerindeki ifade değişimi oldukça az. Yukarıda belirttiğim etkenlerle birleştirince, karakterler, yaşayan ve nefes alan şeyler değil de, yapay oldukları çok belli olan oyuncaklar gibi duruyor. "Bu insan nasıl bir şey yaşayacak, acaba başına ne gelecek?" değil de, "Bu oyun karakterine nasıl bir damage vurulacak?" diye bakıyor insan.
Bütün bu etkenler sebebiyle, hikayenin en zayıf yanının karakterler olduğunu söyleyebilirim. Sevdiğim yanlarına gelirsek...
- Hikayenin geçtiği evren ilgi çekici bir yapıya sahip. Aslında o kadar sıradışı veya akıl alan bir şey değil ama hoş bir şahsına münhasırlığı var. Bu yüzden insan bu evrende geçen yeni şeyler görmek istiyor. Çok katmanlı işlenmeseler bile anormal psikolojiye sahip karakterler olması, bir anda "büyük" olaylar olabilmesi (örn. Gun Devil'ın yaptığı saniyelerle ölçülen olay), serinin anormal psikolojiyi benimsemesi ve kutlaması falan ilgi çekici şeyler. Tabii bunlar yine oldukça yüzeysel kalıyor. Seriyi okurken sürekli bir "Ah be, azıcık daha özen göstersen çok daha güzel olurmuş!" dedim.
- Duygular düzgün verilmese de, karakter çizimleri fena değil. Görsel olarak karakter tasarımları da aynı şekilde. Buna genelgeçer bir yargı diyemem ama kişisel olarak tarzı hoşuma gitti. Bu durum, özellikle kadın karakterlerde belirgin.
- Serinin kendisine pek bir etkisi yok ama kapaklardaki renkli çizimler oldukça güzel.
Benim için, hakkındaki hype ile karşılaştırınca birçok açıdan sevmediğim ama evrenin ilginçliği dolayısıyla ilgimi biraz çeken bir seri oldu. Eh işte diyebileceğim bir yapım.